Dostluk üzerine...
Atilla Çilingir

Atilla Çilingir

Dostluk üzerine...

‘’Gönlümüz hükümdar; kime ne paye vereceğini o belirler. Sen ne dersen de, ne yaparsan yap! Kimine ‘dostum’, kimine ‘yârim’, kimine de, ‘arkadaşım’ der…’’

Olmasa da olur dediğimiz insanlarla doludur hayat! Tanıştığımız, selamlaştığımız; klasik cümlelerle iletişim kurduğumuz, yanıtlarını merak etmeden sorular sorduğumuz…

İyi insan olmadıkları için mi uzak dururuz onlardan? Ya da, yüreğimiz ısınmadığı için mi geçer gideriz yanlarından?

Hayır, hiç sanmıyorum!

Çünkü:

Dostlar vardır soba gibidir, yüreğindeki ateşle ısıtır ellerinizi…

Dostlar vardır; fırtınada sığınak, güneşte gölgedir. Ama kimileri vardır siz yanarken, buz gibidir, su dökmez üstünüze! Aksine, harlandırır ateşi; bilir ki, yanmayanı hiçbir şey söndüremez!

Dostlar vardır, yıldız gibidir! Çevrenizi kapladığı anda kara bulutlar, bir anda ışıldar yanınızda, aydınlatır karanlıklarınızı…

Dostlar vardır, arada bir uğrayıp alt üst eder yaşamınızı; dili zehir zemberek, bakışları keskindir!

Dostlar vardır gül gibidir, sarılırken dikenlerini de göze almanız gerekir.

Kimi dostlar vardır ki, yoluna halı sersen kar etmez! Kimilerine minder de kâfi gelir, sen yanındaysan fark etmez…

Dostlar vardır; rakısız çözülmez dili, muhabbeti çekilmez! Dostlar vardır, efkârının sebebi bir bardak demli çaydır, seninle demlensin onun için evladır…

Dostlar vardır, omzu her derde devadır.

Dostlar vardır, iyi bir öğretmen gibidir, nasıl sorulacağını öğretir, meraklandığın her şeyi…

Dostlar vardır dağ gibi vakur, toprak kadar bereketli, merttir; her haliyle örnektir…

Dostlar vardır; ney gibi hüzünlü, saz gibi asi; şiir gibi büyük…

Dostlar vardır türkü gibidir, her zaman söylenmeseler de her daim içinde taşır sevdasını; yangınını bulaştırır gönülden diğerine…

Dostlar vardır baki; tanıştığın gün doğar, yittiği gün ölürsün! Zamana, darbelere; yollara, hasretlere dirençli…

Dostlar vardır, közde mısır, kadehte şaraptır! Ateşte yanmanın da, şarapla sönmenin de tadı damağıdır…

Dostlar vardır; yüreğine kök salmış bir çınardır. Hiçbir şey deviremez gönülden, gönüle kurulmuştur köprüleri, ne yaşansa o köprüler yıkılmaz.

Dostlarımız vardı, bizlere benzerler biraz…

Dostluklar vardır, erken dolar vadesi.

Dostluklar vardır, ahirette bile devam eder süresi…

İşte dostluk denen şey böylesine özeldir, her şeye lanet ettiğin günlerde bile; yaşamını güzel kılar…

Gönül her yerde onları arar. Bulduğunda haber gönderir bize; önce bir sıcaklık yayılır yüreğimize; o yüreğimizde kaldığı sürece takılırız peşine!

Gittiğinde ise düşeriz ıssız, ıpıssız duyguların içine…

Dostça yaşamak istiyorsak eğer?

Dost olalım, dost kalalım gönlümüzdeki iyiliklerle, güzelliklerle…

Son Yazılar