İstanbul Film Festivali’nin ödüllü filmleri izleyici ile...
Reklam

İstanbul Film Festivali'nin ödüllü filmleri izleyici ile buluşuyor

MUBI ve İstanbul Film Festivali işbirliğiyle festivalin ödüllü filmlerinden oluşan bir seçki aynı tarihlerde sinemaseverlerle buluşuyor. 

07 Nisan 2020 - 16:29 - Güncelleme: 07 Nisan 2020 - 16:37

İstanbul Kültür Sanat Vakfı (İKSV) tarafından 10-21 Nisan 2020 tarihleri arasında düzenlenmesi planlanan 39. İstanbul Film Festivali’nin, COVID-19 salgınından dolayı yıl içinde ileri bir tarihe ertelenmesine karar verilmişti. 39. İstanbul Film Festivali’nin Mayınlı Bölge Tema Sponsoru da olan MUBI, yeni tarih belirlenene kadar izleyicisinden uzak kalmak istemeyen İstanbul Film Festivali işbirliğiyle festivalin ödüllü filmlerinden oluşan bir seçkiyi aynı tarihlerde sinemaseverlerle buluşturuyor. 

MUBI’nin, kaçırmış olanlar ya da yeniden izlemek isteyenler için bir araya getirdiği 12 filmlik bu özel seçki, festivalin ulusal ve uluslararası yarışmalarında Altın Lale, Jüri Özel Ödülü ve FIPRESCI Ödülü kazanmış filmlerden oluşuyor.

MUBI’nin İstanbul Film Festivali özel seçkisinde sırasıyla gösterilecek filmler:

1.Tony Manero (Pablo Larraín, 2008) – 28. İFF Altın Lale
2Körlük / Blind (Eskil Vogt, 2014) – 33. İFF Altın Lale
3Faydalı Hayat / A Useful Life (Federico Veiroj, 2010) – 30. İFF Jüri Özel Ödülü
4Oslo, 31 Ağustos / Oslo, August 31st (Joachim Trier, 2011) – 31. İFF Jüri Özel Ödülü
5Mikrofon / Microphone (Ahmad Abdalla, 2010) – 30. İFF Altın Lale
6İşe Yarar Bir Şey (Pelin Esmer, 2017) – 36. İFF Ulusal Yarışma FIPRESCI Ödülü
7Ne Yaptın Richard / What Richard Did (Lenny Abrahamson, 2012) – 32. İFF Altın Lale
8Şeylerin Boktanlığı / The Misfortunates (Felix Van Groeningen, 2009) – 29. İFF Altın Lale
9Taş Bebek / Papusza (Joanna Kos-Krauze, Krzysztof Krauze, 2013) – 33. İFF Jüri Özel Ödülü
10Camille Claudel, 1915 (Bruno Dumont, 2013) –  32. İFF Jüri Özel Ödülü ve FIPRESCI Ödülü
11İmkânsızın Şarkısı / Norwegian Wood (Tran Anh Hung, 2010) –  30. İFF FIPRESCI Ödülü
12’93 Yazı / Summer 1993 (Carla Simón, 2017) –  36. İFF Jüri Özel Ödülü

 

  1. (Pablo Larraín, 2008)

Pablo Larraín’in Pinochet rejimi üçlemesinin psikolojik bir hiciv niteliğindeki ilk filmi Tony Manero. Başrolünde Alfredo Castro’nun parladığı film, “Saturday Night Fever” filminde John Travolta’nın canlandırdığı Tony Manero karakterini saplantı haline getiren bir adamı izliyor.

2. Körlük / Blind (Eskil Vogt, 2014)

Eskil Vogt’un Sundance ödüllü bu ilk uzun metrajlı filminin başkarakteri Ingrid, henüz görme duyusunu kaybetse de rüyalarındakileri gerçekten gördüğünü söyler. “Zihin gözü”, algıyla düşlem arasında bir Araf…


3. Faydalı Hayat / A Useful Life (Federico Veiroj, 2010)

Uruguay’ın başkenti Montevideo’da sanat filmleri gösteren bağımsız bir sinema ve mekânın kapanmasıyla yüzleşmek zorunda kalan programcısı. Sinema ve sinemasever sevgisiyle dolup taşan siyah-beyaz bir mektup…

4. Oslo, 31 Ağustos / Oslo, August (Joachim Trier, 2011)

Joachim Trier’in Altın Lale’li “Reprise” filminde de başrolü oynayan Anders Danielsen Lie, burada da filmi neredeyse tek başına yürütüyor. Oslo’da 30 Ağustos günü boyunca geçen film, insanın içini sızlatan müthiş bir gerçekçilikle bağımlı bir gencin rehabilitasyon kliniğinden günübirlik ayrılışını anlatıyor.

5. Mikrofon / Microphone (Ahmad Abdalla, 2010)

Eski aşklar, sokakta gösteri yapan hip-hop sanatçıları, kaykaycılar, çatılarda konser verenler, grafiti sanatçıları — Kurmaca ve cinéma verité türlerini harmanlama biçimiyle Yeni Kuzey Afrika sinemasının cesur bir örneği niteliğindeki Mikrofon, Mısır’ın en canlı, en heyecan verici şehri İskenderiye’nin müzik ve sanatla çizilmiş bambaşka bir portresini çiziyor.

6. İşe Yarar Bir Şey (Pelin Esmer, 2017)

Pelin Esmer’in senaryosunu Barış Bıçakçı’yla birlikte yazdığı filmin başrollerini Başak Köklükaya, Öykü Karayel ve Yiğit Özşener paylaşıyor. Trende uzun bir gece yolculuğu esnasında etrafındaki manzarayı ve insanları hayranlıkla seyreden Leyla, hemşirelik öğrencisi Canan’la tanışır. Yolun sonunda, Yavuz’un evinde, Canan büyük bir sorumlulukla karşı karşıya kalır.
 

7. Ne Yaptın Richard / What Richard Did (Lenny Abrahamson, 2012)

Liseli bir rugby yıldızının hayatı, bilinçsiz bir şiddet eyleminin sebep olduğu korkunç trajedi yüzünden, geri dönüşü olmayan bir şekilde değişir. İrlanda’da büyük bir sarsıntı yaratan gerçek bir olaydan esinlenen film suç, ceza ve içsel kötülük kavramlarını soğukkanlılıkla analiz ediyor.

8. Şeylerin Boktanlığı / The Misfortunates (Felix Van Groeningen, 2009)

Dur durak bilmeyen bir aile komedisi; talih, bahtsızlık ve işlevsiz ailelere dair cüretkâr bir dramedi… Şarkıcı Roy Orbison’a adanmış film, Belçika’nın ufak bir kasabada alkolik ve cahil babası, ağzı bozuk, kavgacı üç amcası ve herkese kol kanat geren annesiyle aynı evde yaşayan on üç yaşındaki Gunther'in acıklı büyüme hikâyesini anlatıyor.


9. Taş Bebek / Papusza (Joanna Kos-Krauze, Krzysztof Krauze, 2013)
“Papusza” olarak da tanınan Bronisława Wajs (1908–1987) dünyanın en ünlü Roma şairi olarak kabul edilir. Polonya’daki yaşamı gizemler ve eziyetle doludur; şiir yazma yeteneğiyle kazandığı şöhrete rağmen kendi ülkesinde, Roman kültürü ve âdetlerine ihanet etmekle suçlanmıştır. Bu zarif, siyah-beyaz film, şairin hayatını doğumundan ölümüne, çocuk yaşta evliliğinden zorunlu göçüne ve fukaralığına dek izliyor.


10. Camille Claudel, (Bruno Dumont, 2013)

Bruno Dumont, bizleri beklenmedik mizah yeteneğiyle şaşırtmadan önce, büyüleyici Juliette Binoche’un, acı çeken bir sanatçının yalın ve seyirciyi içine çeken portresini sunduğu bu filmde olduğu gibi, insanlık trajedilerine dair kasvetli arayışlarıyla beğeni toplamıştı. Bu film, heykeltıraş Cammile Claudel’in akıl hastanesinde geçen günlerini gözlemliyor.


11. İmkânsızın Şarkısı / Norwegian Wood (Tran Anh Hung, 2010)

Haruki Murakami’nin aynı adlı romanından uyarlanan bu romantik dramın müzikleri Radiohead’in gitaristi Jonny Greenwood’a ait. İlk aşkın yakıcılığı, ölümün soğuk gölgesini şiirsel bir dil ve gözalıcı bir görsel tasarımla anlatan film, 1960’larda Tokyo’da geçiyor.


12. ’93 Yazı / Summer 1993 (Carla Simón, 2017)

Altı yaşındaki Frida, annesinin ölümü üzerine amcasının ailesinin yanına gönderilir. Yaşayacağı yeni evi, doğduğu yer olan Barselona'dan uzakta kırsal bir bölgededir. Frida, annesinin ölümüne ve yeni hayatına alışmakta oldukça zorlanır. Katalan yönetmen Carla Simon’ın ilk filmi olan “‘93 Yazı” bu kırılgan değişim sürecini otobiyografik öğelerin yanı sıra son derece incelikli ve tarafsız bir bakış açısıyla adı gibi sıcak bir hikâyeyle anlatıyor.

YORUMLAR

  • 0 Yorum
Henüz Yorum Eklenmemiştir.İlk yorum yapan siz olun..
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR x
43 sanatçıdan Pandemi Günlerinde Fotoğraf sergisi
43 sanatçıdan Pandemi Günlerinde Fotoğraf sergisi
Birol Güven: Yazacağım her hikâyeyi oyuncuya göre yazarım
Birol Güven: Yazacağım her hikâyeyi oyuncuya göre yazarım