Oyunculuk kariyeriyle tanınan Ali Tarık Fındık, edebiyat alanındaki ilk çalışmasıyla okur karşısına çıktı. Fındık’ın ilk romanı Hiç’in Piç’i, polisiye kurgu ekseninde ilerlerken insan psikolojisine ve hiçlik kavramına odaklanan bir anlatı kuruyor.
“Bir şeyi yeneceksen eğer / Bir parçan ona benzemeli.” cümlesiyle açılan roman, okuru daha ilk sayfalardan itibaren yüzleşme kavramıyla baş başa bırakıyor. Metin boyunca hiçlik, yalnızca felsefi bir sorgu olarak değil, karakterlerin kararlarını ve çatışmalarını belirleyen dramatik bir zemin olarak ele alınıyor.
Romanın merkezindeki karakter Ersan, yıllar önce karıştığı bir kavganın sonuçlarıyla yaşamaya devam eder. O anın ardından hayatına giren İberyalı, Ersan için sıradan bir düşmandan çok, geçmişin kapanmayan bir parçasına dönüşür. İberyalı’nın yeniden ortaya çıkışı, kişisel bir hesaplaşmanın ötesine geçen daha karmaşık bir süreci başlatır.
Hikâyenin bir diğer önemli karakteri Başkomiser Hikmettir. Aynı şehirde, aynı karanlık yapının izini süren Hikmet’in yolu, İberyalı’nın yeni hamlesiyle yeniden Ersan’la kesişir. Geçmiş, görev ve planlar iç içe geçerken, romanda sınırlar giderek belirsizleşir.
Metin boyunca:
Düşman net değildir.
Tehlike görünmezdir.
Ancak çatışma çoktan başlamıştır.
Oyunculuk geçmişinden gelen sahne ve diyalog tecrübesini yazıya taşıyan Ali Tarık Fındık, Hiç’in Piç’i ile suç, hafıza ve kimlik temaları etrafında şekillenen çok katmanlı bir polisiye anlatı sunuyor. Roman, klasik polisiyeden farklı olarak karakterlerin iç dünyasını merkeze alan bir yapı kurmasıyla dikkat çekiyor.
